Leden:



Wachtwoord vergeten?
Registreren
Actueel:
 
 
Innemee in een inrichting
Onno Innemee - Het is hier een gekkenhuis

Onno Innemee speelt kluchten. Eenpersoonskluchten. Daarin is hij de enige in Nederland. En dat is ook niet zo heel verwonderlijk.

 

Het is hier een gekkenhuis is de tweede klucht van Onno Innemee (1964) die zich ook daadwerkelijk in het gekkenhuis afspeelt. Innemee wordt opgenomen in inrichting “Het Koekoek’s nest”, omdat hij leidt aan identiteitswaanzin en blijft ontkennen dat hij Onno Innemee is.

Onno heeft zich laten opnemen om zo in aanraking te komen met zijn nieuwe vlam die hij via de chat heeft leren kennen.
Innemee is dan ook niet de enige patiënt: in totaal passeren er acht personages de revue: zo is Roos seksverslaafd en schizofreen, denkt Freek dat hij Youp van ’t Hek is en leidt Rita aan de Herman Finkerstering: ze maakt namelijk vaak slechte grappen. Innemee speelt zelfs een 110 kg zware, Duitse schoktherapeute, allemaal in een razend tempo door elkaar opgevolgd. Dit alles in een fenomenaal decor dat binnen enkele seconden uit elkaar kan klappen om voor een nieuwe setting te zorgen. De wisseling van typetjes zorgt voor het grootste plezier in de voorstelling. Innemee rent zich anderhalf uur suf om van stoel, naar kamer, naar cel te komen.

Niet alleen de naam doet denken aan Ken Kesey’s wereldberoemde roman One flew over the cuckoo’s nest (1962), wat zich eveneens afspeelt in een gekkenhuis: Innemee heeft ook voor zijn personages uit deze roman geput. Innemee is, evenals McMurphy, onder valse voorwendselen het gekkenhuis ingekomen en Kesey’s stotterende Billy heeft bij Innemee eveneens een spraakgebrek. Billy is bij Innemee echter laconieker en van het begin af aan al suïcidaal. Hij is echter te dom om zelfmoord te plegen, wat leidt tot verscheidene humoristische taferelen.

Maar daarmee is eigenlijk alles gezegd. De wijze van shapeshifting zorgt vaak voor komische taferelen.
Bijvoorbeeld tijdens het kringgesprek, wanneer Innemee ineens zes personen tegelijk zou moeten spelen. Maar de grappen en het verhaal laten te wensen over. Vaak zijn de grappen in een monoloog van een van de personages erg voor de hand liggend of gewoon flauw.
En hoewel Billy misschien uitstekend is bewerkt voor een klucht, komt de rest van de personages niet goed uit de verf. De meesten blijven zeer oppervlakkig of krijgen niet genoeg tijd om zich te profileren. Zo is Freek een uitermate leuk bedachte combinatie van de cabaretiers Youp van ’t Hek, Freek de Jonge en Guido Weijers, maar komt hij slechts één keer voor de pauze aan bod – een gebrek waar Innemee zelf ook al op wijst in de tweede helft van zijn voorstelling.

Dat de personages niet allemaal even sterk zijn, valt goed te praten door te wijzen op het feit dat Innemee ze allemaal zelf moet spelen, waar veel wisseling van pruiken en kledij mee gepaard gaat. Beter had hij dan een of twee personages kunnen schrappen.

Innemee is de persoon bij uitstek om solokluchten te spelen: er is niemand meer geschikt om zo snel zo veel personages te spelen. Maar hij heeft voor Het is hier een gekkenhuis helaas niet genoeg aandacht besteed aan zijn verhaal waarin die personages acteren. Het spel en decor zijn superbe; de verhaallijn en de grappen daarentegen zijn matig en steken schril af tegen de acteerprestatie. Het is hier een gekkenhuis is gek genoeg niet Innemee’s sterkste werk.

:: Meer info
Nieuwsfoto
Onno Innemee
Door:
Gezien bij:
Leidse Schouwburg

Gezien op:
31-01-11

Door: Thomas Termeulen


door
Alle rechten voorbehouden: © Copyrights Cabaretmagazine.nl 2003 - 2019
Disclaimer - Twitter - Facebook - Contact
customer service software technical support
Live Chat by Comm100