Leden:



Wachtwoord vergeten?
Registreren
Actueel:
 
 
Arends in het kort
Daniël Arends - Blessuretijd

Alledaagse attributen gebruiken om abstracte ideeën te concretiseren, dat kunnen maar weinigen. Daniël Arends is er één van. Met slechts een pooltafel op het podium laat Arends in Blessuretijd zien wat zijn interpretatie van de werkelijkheid is.

 

Van begin af aan lijkt het theater omgetoverd te zijn tot een bruine kroeg. De achtergrondmuziek, de rokerige walmen om het podium en natuurlijk een pooltafel; van meet af aan hangt er een kroegsfeer. De perfectie situatie voor Daniel Arends (1979) om zijn verhaal te doen.

            In Blessuretijd belicht Arends zijn tijd op de middelbare school en zijn werkervaring die daarop volgde. Andere onderwerpen zijn zijn hobby’s en de reis naar zijn geboortegrond, Indonesië. Arends heeft een eigen blik op de wereld en daarmee een eigen vorm van humor. Zo draait hij de rollen om, door bijvoorbeeld Raymond van Barneveld te zien als een groot ‘niet-denker’.

            Arends heeft een nuchtere en eigen kijk op de wereld en is niet bereid zijn standpunten en principes zonder slag of stoot op te geven. Toeschouwers die mogelijk kritiek hebben, worden op voorhand al de mond gesnoerd. Vroeg hij in z’n eerste voorstelling, Joko 79, aan sceptici om Oeroeg van Hella Haasse te lezen, zodat hij een paar uur van het gezeik af was, in Blessuretijd is Arends nog even oprecht tegen zijn publiek.

            Dat wil echter niet zeggen dat Arends alles spottend en recalcitrant bekijkt: Arends heeft slechts een minder gebruikelijke visie op de wereld die loodrecht staat op de algemene denkbeelden. Zo ziet hij scholing niet als een maatstaf voor intelligentie. “Dom is als je je eigen realiteit niet kunt onderscheiden van de realiteit van anderen”, aldus Arends.

            En niet alleen het onderwijs, maar ook geloof, deugdzaamheid en oprechtheid belicht hij vanuit een ander perspectief: opvattingen en denkbeelden worden uitgelegd aan de hand van een pooltafel en het spel eromheen. Volgens Arends ‘winnen’ de goeden door concentratie; maar de besten overwinnen door niet toe te geven aan de druk.

            Maar de pooltafel dient tevens als excuus om van de hak op de tak te springen. Wanneer een onderwerp ten einde is, neemt Arends de keu op en tikt een balletje weg; eenmaal in de pocket, treedt hij weer naar voren en snijdt hij het volgende onderwerp aan. Dat is jammer, want zo lijkt het alsof Arends de makkelijkste weg heeft gekozen om maar steeds over iets nieuws te beginnen, in plaats van de onderwerpen met elkaar te verbinden. De voorstelling geeft de toeschouwer daardoor het gevoel naar een aaneenschakeling van grappen e kijken, terwijl Arends juist aan de hand van alles tezamen het grotere perspectief probeert te schetsen.

            Blessuretijd is een korte, maar krachtige voorstelling over klein en groot. Maar het had echter nog veel meer kúnnen zijn: als Arends meer tijd had genomen om zijn derde voorstelling te voltooien en uit te breiden, was Blessuretijd wellicht nu al één van de theaterhoogtepunten van 2011. In die zin doet de voorstelling zijn naam eer aan: het is het spel zoals men het graag ziet, maar het is geen volledige wedstrijd. Cabaret in het kort.

:: Meer info
Nieuwsfoto
Daniël Arends
Door:
Gezien bij:
De Kleine Komedie

Gezien op:
15-01-11

Door: Thomas Termeulen


door
Alle rechten voorbehouden: © Copyrights Cabaretmagazine.nl 2003 - 2020
Disclaimer - Twitter - Facebook - Contact
customer service software technical support
Live Chat by Comm100