Over:
Coen Jutte zingt en speelt piano dat de vonken er vanaf vliegen en verkeert in een vrijwel permanente staat van lekker oppervlakkige blijheid. Dat maakt hem een makkelijke vent. Altijd gezellig voor d’r bij!
Met de wind in mij rug, word ik lekker niet moe.
Ik waai zo alle kanten op, nergens naar toe.’
Toch knaagt er iets. Er ontbreekt iets. Er is nooit eens passie, of frustratie, of woede, en als-ie al extreem is, dan extreem D’66, altijd flapdrollerig die tergend vriendelijke nuance, dat brave midden, nooit een ‘dat ze allemaal kunnen opflikkeren’, want dan ‘zadel je weer anderen op met al die personen, die dan daarheen opgeflikkerd zouden zijn, dat wil je ook niet.’ Nooit blinde paniek, nooit ongeremde fascinatie, nooit effe een lekkere ruzie.
Kortom: Coen staat naast het Echte Leven. Legt hij zich erbij neer, of gaat hij er wat aan doen. Houden zo of niet houden zo, dat is de kwestie! 45 tot 60 minuten lang.. |
|
