Leden:



Wachtwoord vergeten?
Registreren
Actueel:
 
 
Recensie Jan van Maanen - One Jan Show

 Hoewel de economische crisis misschien zorgt voor een teruglopende verkoop van theaterkaartjes, blijft de groei aan nieuw en enerverend talent constant. Zo is daar Jan van Maanen, die in 2010 de Wim Sonneveldprijs in de wacht sleepte op het Amsterdam Kleinkunst Festival (AKF). Nu staat hij met zijn eerste avondvullende voorstelling, One Jan Show (1), op de planken en als er ergens niet op is bezuinigd, dan is het wel op humor en muzikaliteit. 

“Ik zing liedjes, ik maak grapjes en af en toe doe ik een typetje”, zo opent Van Maanen zijn anderhalf uur van authentiek cabaret. Het eerste lied heeft het publiek dan al achter de kiezen, ‘Trots op Nederland’, een nummer dat op satirische wijze belicht waar wij als Nederlanders wel niet allemaal trots op mogen zijn; de koningin, die “zelfs van een hoofddoek nog iets koninklijks weet te maken”, is slechts één voorbeeld daarvan. Veel maatschappijkritischer wordt het verder niet en dat is ook niet Van Maanens bedoeling. Wat wel volgt, zijn, zoals al aangekondigd, liedjes, grapjes en typetjes. De een nog mooier, leuker of grappiger dan de ander.

            Zijn liedjes kunnen ontroeren: over het op de koffie gaan bij een bejaard echtpaar of de lieve geluidjes van zijn dochtertje, die wonderlijk genoeg al sinds het AKF negen maanden oud is. Zijn grapjes zijn soms net zo droog als de mopjes bij de Debiteuren/Crediteuren-sketches van Jiskefet, maar door Van Maanens voordracht, timing en zelfspot zijn ze keer op keer goed voor een welverdiende lach. In tegenstelling tot de kantoorklerken blijft Van Maanen stoïcijns onder zijn eigen grappigheid en merkt zelfs een keer op dat het “niet grappiger dan dit wordt”. Van Maanen, met zijn ronde, vrolijke vertoning en droogkomische hoofd, bezit wat dat betreft dezelfde kwaliteit als Toon Hermans: beiden beschikken over dezelfde gespeelde onbenulligheid en kunnen weergaloos verbazing en naïviteit uitdrukken.

            De vergelijking met Toon Hermans is niet helemaal toevallig: al op het AKF werd Van Maanen geroemd om de klassieke vorm van zijn voordracht. Dat is blijkbaar niet tegen dovemansoren gezegd: behalve dat hij zijn toenmalige vorm en stijl heeft behouden, heeft hij zelfs een nummer gewijd aan De Grote Drie (Wim Kan, Wim Sonneveld en Toon Hermans). En om toch ook een levende legende een eerbetoon toe te kennen, brengt hij zonder diens naam te noemen een geniale hommage aan Herman ‘vromvromvree’ van Veen.

            Wie denkt dat One Jan Show (1) vanwege de ‘ouderwetse’ voordracht ook alleen voor ouderen leuk is, slaat de plank volledig mis. Actualiteit en de hedendaagse computercultuur worden op vrolijke wijze bespot. Met een beteuterde stem en een trillende onderlip zingt Van Maanen over zijn iPhone, iPod en iPad die hij alle drie achtereenvolgend in het water heeft laten vallen. Zijn trieste voorkomen geeft het publiek buikpijn van het lachen.

            Van Maanen is het levende bewijs dat het authentieke cabaret zoals dat ooit bedoeld was, nog lang niet zijn kracht heeft verloren. Sterker nog: in een tijd van economische achteruitgang is er misschien zelfs meer behoefte aan deze klassieke theatervorm. Weg met al die toeters en bellen op het podium en ellenlange betogen. Geef het publiek wat het nodig heeft: een onbezorgd avondje uit en, gewoon, een gulle lach op ieders gezicht.

:: Meer info
Door:
Richard Zuidgeest

Gepubliceerd op:
03-02-12 - 14:21



:: Eerder verschenen:
Alle rechten voorbehouden: © Copyrights Cabaretmagazine.nl 2003 - 2018
Disclaimer - Twitter - Facebook - Contact
customer service software technical support
Live Chat by Comm100