Leden:



Wachtwoord vergeten?
Registreren
Actueel:
 
 
Jurrapport Leids Cabaret Festival
Het juryrapport van het Leids Cabaret Festival is online gezet! Download hem nu in: PDF - Word

Op radio2 werden de finalisten geïnterviewd.
Helaas krijg je wel eerst even het journaal te horen. Klik HIER om dit radio fragment te beluisteren.


Niet met de jury eens of heb je ander commentaar? Kijk op ons forum


JURYRAPPORT LEIDS CABARET FESTIVAL 2007

De jury heeft een mooi festival beleefd met een rijk gevarieerd aanbod dat recht doet aan het genre cabaret, die grote paraplu waaronder vele genres thuishoren. Zo heeft de jury kennis mogen nemen van

- goed doortimmerd tekstwerk van Gijs Nillissen
- hoogstpersoonlijke ontboezemingen van Yora Rienstra
- hallucinerende filosofieën van Stefaan van Brabandt
- verkennende observaties van Robert Dercksen
En vrolijke gekkigheid van Sanne & Dees
En natuurlijk de drie fraaie varianten die de finale gehaald hebben.

Als de jury al iets gemist heeft is dat niet engagement, want dat speelt per definitie in ieder cabaretprogramma een belangrijke rol als we ervan uitgaan dat het de tijdgeest reflecteert. Wel valt op dat er bij de acht acts die in dit festival te zien waren geen enkele was die anders dan zijdelings inhaakte op de actualiteit. Terwijl het er toch wel een weekje naar was.

Niet alleen bleek er ineens ook zoiets als christelijk cabaret te bestaan, ook werd er een serieuze discussie op gang gebracht over de vraag of intimidatie van fundamentalistische en of criminele aard zelfcensuur onvermijdelijk maakt, en of het met de dood bedreigen van een cabaretier die zich een grapje over een of andere religie of andere dwaalleer permitteert, strafbaar gesteld moet worden. Het zijn vragen die natuurlijk niet alleen het cabaret of het theater aangaan, maar de samenleving als geheel, die een steeds grimmiger karakter krijgt. Welke grazige weiden ons nieuwe christelijk-sociale kabinet ons ook in het vooruitzicht stelt. Daar hadden we graag wat commentaar op gehoord. De hofnar hebben we gemist.

De drie programma’s die de finale uitmaakten, leenden zich overigens niet voor dergelijke reacties maar zijn stuk voor stuk om andere redenen van grote waarde.

Joost Nuissl (voorzitter)
Simone Mager
Thomas van den Bergh
Nico Baars

Roy Aernouts
Belgische cabaretiers heten in Nederland vaak absurdistisch te zijn. In het geval van Roy Aernouts spreken we liever van een surrealist. Hij sleept je mee in een wonderlijke wereld vol wonderlijke gebeurtenissen en gebeurtenieten – als we het tegenovergestelde van gebeurtenissen zo mogen aanduiden.

Hoe dan ook weet hij er boeiend, beeldend en buitengewoon geestig over te vertellen, waarbij zijn relaxte acte-de-presence opvalt en het feit dat hij geen stemverheffing of gebaar te veel maakt, waardoor het effect optimaal is als hij hier en daar veel tussengas geeft of in de finale het pedaal op de plank duwt. Aparte vermelding verdienen de beide muzikanten die subtiel werk verrichten en die hun bescheiden rol in de voorstelling knap spelen, door er ook in te blijven als ze langere tijd geen noot te spelen hebben.

Al met al denkt de jury dat Roy Aernouts zowel tekstueel, muzikaal als theatraal een talent is met diepgaand perspectief.

Paulien Cornelisse
Als Paulien opkomt, houd je eventjes je hart vast – wat moet je aan met dit sanseveriaatje? Maar al gauw genoeg valt het muntje, en blijkt dat we te maken hebben met een even slim als droogkomisch talent. Paulien trakteert met groot mimisch en motorisch krachtsvertoon op een bonte sliert sketches en conférences die bijna zonder uitzondering origineel, mooi rond en behoorlijk grappig zijn. Ook in haar voordracht vertoont ze nauwelijks zwakke momenten al moet ze oppassen dat ze niet te veel terugvalt op een en hetzelfde toontje. Ze kan heel goed in meer registers uit de voeten.

De jury heeft met open bek van het verbazing en van het lachen naar dit fenomeen zitten kijken. Vooral de eerste avond, uiteraard omdat toen de verrassing het grootst was en de fratsen nog ongekend waren, maar dat haar dat ook een tweede en een derde keer lukte, bewijst wel dat we met meer dan tweedimensionale humor van doen hebben.

Mogelijk zou Paulien haar programma nog rijker kunnen maken door zo nu en dan uit haar, overigens razend knappe pose te stappen.

Intgeniep
Intgeniep speelt op knappe wijze een vervreemdend spel met de verwachtingen van het publiek. De voorstelling, geserveerd als een ratatouille van losse sketches en liedjes lijkt traditioneel van opzet. Maar bij Intgeniep is niets wat het lijkt.

Met vaart, trefzeker acteer- en zangwerk en goed gevoel voor timing wordt vrijwel elke scène en ieder liedje tot ver in het absurde getrokken. De verbazing, het stekelige venijn of juist de bevrijdende lach zit daarbij in de staart.

Intgeniep overtuigt door de controle die het uitoefent op de door hen schijnbaar gecreëerde chaos. Mocht je als publiek al het gevoel krijgen dat je reactie een rol van enige betekenis bij de opbouw van de voorstelling speelt, weet dan dat dit geheel bij de manipulatie is inbegrepen.

De sketch over de duivelsuitdrijving mist spanning omdat hij iets te lang wordt uitgesponnen. Veel meer kritiek heeft de jury niet. De scènes zijn geestig, regelmatig hilarisch en worden energiek en los gebracht. De liedjes zijn sterk, absurdistisch en in een enkel geval gewoon heel erg mooi: ‘Geluk is wat je vindt op onbeschreven hoogte.’ De jury ziet met belangstelling uit naar een avondvullend vervolg.
:: Meer info
Door:
Richard Zuidgeest

Gepubliceerd op:
20-02-07 - 14:00



Alle rechten voorbehouden: © Copyrights Cabaretmagazine.nl 2003 - 2018
Disclaimer - Twitter - Facebook - Contact
customer service software technical support
Live Chat by Comm100